Nadanse bele yashadiq
پارام پارچا اورگلرده اوتوروسا – دينمه يه جك
آغلاياجاق – يا گوله جك!
قوللاريندان گوجونو ده آلانلارين – اللريني اوپه جكدير!
سئومه دييي اينسانلاري سئوه جكدير.
اونون جورمو
موكافاتلي
نييه كي او – دووارلاري جيزيق – جيزيق اينانميشدي!
قهرمانلار اوجاغيندان سو ايچميشدي.
تزه لنمه ک چوخ گوزه ل دیر
چونکی تانری گوزه للیک سئوه ندیر
هر ایل بایرام گونلرینده اینسانلار تزه له نیر
گئییم لرینی
گولوشلرینی
گوءروشلرینی
تزه له ییرلر
کئشکی اینسانلار فیکیرلرینه ده بیر تزه لیک وئرسینلر
بلکه تانریدا !....
من اوچ ایلدی تزه له نمک یادیمدان چیخیب
نده ن بئله یاشادیق؟!....
سوز وئریر گئچمیشلریمده قویلانان ویرانه لر
شوقی ایله باغرین آچیر سنده ن دئییر قاردا چیچک
دسته مازین شمعیله اوددان آلیر پروانه لر
دالغالار سنده ن جومور گویله ر سنی ایله دانیشیر
مست اولور منده ن قاباق. سنله دولان پیمانه لر
داغدا داشلار. چولده یئللر گویده مینلرجه بولوت
هم صدف ایچرینده سنده ن سوز وئریر در دانه لر
تا سنییله باشلاییر راز و نیاز کائنات
بوشلاییر لیلی لری مجنون کیمی دیوانه لر
سیغماییرسان گونلومه سن عاشق و و معشوقسان
آلما عشقین قوی یارانسین من کیمی مستانه لر
۱۳۸۶
عشق را
بدون بزک میخواستیم
دنیا را بدون تفنگ
روی دیوارهای سیاه
گل سرخ نقاشی کردیم
رهگذران به ما خندیدند
به ما خندیدند رهگذران
ما فقط نگاه کردیم
جادهها
دور شهر گره خورده بودند
در شهر ماندیم و پوسیدیم و خواندیم:
" قطاری که ما را از این جا نبرد
قطار نیست"
من یک پسر بد بودم، رسول یونان،
بو ناغیل مستانه کیتابیندان ترجومه اولوب
مستانا
خییال دووارلارینین دالداسیندان منی چاغیردی: مستانه!
دئدیم: نه اولار منی ده آپار! گولدو، دئدی: « بیلیرسن کی اولماز!» پارچانین اوستونده رسیم چکیردی. دنیز دالغالی ایدی! دئدیم:« دئیه سن منیم اوره ییمی دینله ییرسن!» دئدی:« من جوشغون دنیزی چوخ سئویره م » دئدیم:« آما سن کی آرام سان!؟» دئدی:« گوءی ، ائله گوءیدو!» دئدیم:« آما کده رلی هاوادا یوخ!» گولومسه دی! دالینی منه دوءندریب قاریشمیش جیزیخلاری بویادی. دنیز قوشو اوچدو! یئل اسدی. آتوشگه آچیلدی. نارینج گولونون قوخوسو اوتاقدا داغیلدی. آنام ، بیر ایسلانمیش دسمالی آنلیما قویدو! حیدر قادینلار کیمی حزین حزین آغلاییردی. سهیل ایله چیچک اوتاغین بیر گوشه سینده تومموشدولار. آتام جیغالا چکیردی. دوقتور سوروشدو:« نئچه گوندور کی تب ائدیب؟!» حیدر دئدی:« دونه نده ن دوقتور بی!» دوقتور دئدی:« چوخ ایره لی دئییل! داوا وئرره م تبی یئنه ر!»
